درود بر شما !


 


اول :


مدتي است كه به عضويت يكي از سايت هاي شعر معاصر جهان درآمده ام . در اين سايت مي شود شعر هاي جديد شاعران را خواند و با آن ها ارتباط داشت . يكي از نكات خوب اين است كه اين سايت هر هفته براي اعضاي خود يك شعر برگزيده ديگر عضو ها را مي فرستد .البته به هر عضو يك پسوند و شناسه ي اختصاصي تعلق مي يابد كه به وسيله ي آن مي تواند نظريات و اشعار خود را ارسال كند و ...


به اميد خدا در مطلب آينده يك شعر خوب را انتخاب و تقديم مي كنم .


دوم:


اين شعر را بخوانيد و از نظر دادن مضايقه نفرماييد.


 


به ياد صد سال تنهايي و پروانه هاي زردي كه لابه لاي برگ هاش هنوز در رفت و آمدند.


 


چشمي چراغ كن وقتي كه ماه نيست


آغاز تيرگي پايان راه نيست !


گاهي پياده اي گاهي سواره ، نه !


اين چارخانه ها دايم سياه نيست


عمري گذشت. رفت . بي درد ، با دريغ


فرصت براي عشق گاه گناه نيست


يك سايه بلند، شفاف ، جنس نور


مي گفت زندگي خواهي نخواه نيست


اين روز ها عجيب تكرار مي شوم


در عمر هاي پيش گاهي كه گاه نيست


<>


پروانه زرد بود امّا كسي نديد


با خال هاي سرخ ...شايد صلاح نيست !


اسفند77