به نام او !

 

اول :

از همه ی علاقه مندان به هنر برای شرکت در انجمن کارگاهی رهیاد دعوت می کنم .

 

دوم :

 

از همه ی عزیزانی که پیام گذاشتند ممنون . سعی کرده و می کنم که به همه سر بزنم .

سوم : 

 

نظرتان در مورد این قالب برایم مهم است .

 

چهارم :

 

این بار دو غزل قدیم و جدید با فاصله ده سال می نویسم .

 

 

                                                             براي غربت ياران پيامبر بعد از او ...

 

 

دخیل بسته ای دل ! به باوری که زخمی ست !

 

به این امام و شمشیر به این سری که زخمی ست 

 

 

ولی خدا گواه است کسی در این حوالی

 

 نظر نمی کند بر

               برادری که زخمی ست !

 

 

چه جای این تغافل ؟ چه جای رنگ و نیرنگ ؟

 

که آب خویش داده ست به دیگری که زخمی ست ؟! 

 

 

خدای من چه دردی !

 

 در این قبیله رسم است 

 

که بر شتر ببندند اباذری که زخمی ست !

 

 

حکایت غریبی است ! به چاه گفتگو کرد 

 

میان این همه مرد !!! دلاوري كه زخمي ست !

 

 

درون سينه اين دل ... چه بي قرار و تنهاست !

 

چگونه پر بگيرد ؟

 

           كبوتري كه رخمي ست ...

 

                                         آبان ۷۲

 

****

 

تو در عبور خیالی همیشه زیبا که

 

نگاه می کنی از سمت و سوی رویا که

 

تمام وقت مرا با خودش گرفتار است

 

تمام وقت مرا می کشد به فردا که

 

مگر دوباره ببینم تو را که در راهی

 

میان کوچه و با رقص چادرت تا که

به چرخ آیم و هی چرخ  چرخ  ،  تو  ،  من ،    تو

سیاه می رود این چشم ها و دنیا که

چرا هنوز نمی دانم از کجا باید

شروع کرده بگویم به تو شما یا که

دوباره صحبت رسمی  سلام  اما نه

چرا چرا عجله بعد از این هـَ ... حالا که

رسیده ایم به هم چشم های گرداگرد

 نمی دهند به ما فرصت تماشا که !

و باز می روی و من اگرچه با رویا

چه لحظه های قشنگي من و تو تنها كه...

اسفند 82