درود !

اول :

خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران - ایرنا :

انجمن کارگاهی شعر رهیاد در فارس آغاز به کار کرد .

سایت رسمی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی :

  افتتاحیه انجمن کارگاهی رهیاد

دوم :

پنج شنبه ، بيست مهرماه است و محوطه ي عرفاني آرامگاه ، همانند سال هاي گذشته پذيراي عاشقان اين شاعر جهاني است .

در زمانه اي كه حتي كتاب هاي شعر شاعران بزرگ معاصر مورد بي مهري مردم  قرار گرفته و سرانه ي مطالعه در كشور بسيار تاسف برانگيز است ؛ هنوز هم بعد از قرن ها جادوي كلام اين بزرگ مرد ، به راحتي  قلعه ي قلب ها را تسخير مي كند .

قرار است برنامه ي امشب از ساعت نوزده و سي دقيقه آغاز شود . اما از همان ساعات اوليه عصر استقبال مردم غافلگيرت مي كند . بوي عطر گل هاي اين باغ كه نشانه هايي از بهشت دارد ، كافي است تا دود و دم شهر را فراموش كني و لحظاتي از زندگي روزمره جدا شوي .

انبوه جمعيت آنقدر هست كه از همان ابتداي ورود دچار مشكل شوي .صندلي ها به جز دو رديف كه براي شاعران  نگه داشته شده جاي خالي ندارند . قسمت عمده اي از  علاقه مندان  كه حتي حاضرند به طور ايستاده شاهد مراسم باشند مجالي نمي يابند تا در اين جمعيت از پله هاي ايوان اول هم بگذرند چه رسد به ديدن برنامه .خيل  عاشقانش را مي بيني كه از دور دلخوش مي كنند به صداي بلندگوها .

به صتدلي پيش بيني شده مي رسي . دوستان شاعري را مي بيني كه بعضا ماه ها و شايد سال ها  ديدارشان تازه نشده بود . روي قبر آنقدر گل است كه به سختي مي تواني قسمتي از سنگ را ببيني .

مجري برنامه با غزلي از حافظ شروع مي كند :

شب وصل است و طي شد نامه ي هجر                            سلام فيه حتي مطلع الفجر

دلا در عاشقي ثابت قدم باش           كه در اين ره نباشد كار بي اجر

من از رندي نخواهم كرد توبه    ولو آذيتني بالهجر والحجر

برآي اي صبح روشندل ....

و تا آخر غزل را در با اجرايي دلنشين مي شنوي .

اولين شاعري كه دعوت مي شود استاد يدالله طارمي است . پيرمردي كه سال هاست در اين شهر شعر مي سرايد اما نقطه ي اوج او حدودا از ده سال پش شروع مي شود ، وقتي كه در سرودن شعر به گويش شيرازي طبع آزمايي كرد و به سرعت مورد اقبال مردم قرار گرفت . همه انتظار دارند از او شعر شيرازي بشنوند اما وي كه بسيار پخته است به احترام شبي كه فرق علي (ع) درآن شكافته شد از خواندن اين گونه شعر هاي به قول خودش آنچناني پرهيز مي كند و غزلي شيوا در مدح مولا مي خواند .

مثل اين كه قرار است به ازاي هر شاعري كه براي شعر خواني مي آيد ، غزلي هم از حضرت حافظ خوانده شود و خليل شفيعي اين كار را تا آخر ادامه مي دهد تا حال و هواي شب شعر بيشتر از هميشه حافظانه باشد .

شاعر بعدي صدرا ذوالرياستين از كساني است كه پيوسته در چنين شبي در آرامگاه به شعر خواني پرداخته است .

و امسال نيز از اين قاعده مستثني نيست . او پس از اين بيان اين كه عقيده دارد بايد همچون اويي كمتر شعر بخواند و فرصت را به جوان تر ها بدهد كه هم پويا ترند و هم به روزتر ، مثنوي بلندي همراه با تضمين هايي از جناب حافظ قرائت مي كند .

حالا وقت آن است كه دل بدهي به سروده هاي شاعري كه هميشه شعر تري  دارد كه تو را برانگيزد . محمد حسين بهراميان قصد دارد دو غزل بخواند كه اولي را اين گونه شروع مي كند :

غربت نصيب قصه من باغ پسته نداشت   .....

چند نفر با  دادن يادداشت و بيان مجري مي خواهند كه بهراميان غزل زيباي سارا را بخواند غزلي كه خود شاعر به نامش را پيش نماز گذاشته است :

آمد درست زير شبستان گل نشست 

دربين آن جماعت مغرور شب پرست
  

يک تکه آفتاب نه يک تکه از بهشت... 

حالا درست پشت سر من نشسته ا...

عبدالحميد رحمانيان شاعر بي ريايي است كه با وجود جواني خيلي پيش از خيلي ها ، قدرتش را در سرودن نشان داد . چندين سال مسوول صفحه ي شعر رونامه ي جمهوري اسلامي بود و حالا كه به استان خود برگشته بي هيچ هياهويي و برخلاف همان خيلي ها بي هيچ ادعايي كارش را  مي كند كه: مشك آن است كه خود ببويد ....

جوان مستعدي كه تازه دوره ي  دانش آموزيش تمام شده  هم مي تواند همه را غافلگير كند كه حتي اگر در روستاي دورافتاده ي اين استان هم كه باشي مي تواني شاعري موفق باشي  جواني با فاميل فردوسي كه به اميد خدا در آينده بيشتر از او خواهيم شنيد .

ميلاد عرفان پور هم مانند شاعر قبلي براي بيشتر شاعران جهره اي تازه است كه خوب توانسته گل كند  .

بعد از غزلي براي مولا ، چند رباعي از اين دست مي خواند :

انشام دوباره بيست باباي گلم !

موضوع : ( كسي كه نيست ) باباي گلم !

ديشب زن همسايه به من گفت يتيم

معناي يتيم چيست باباي گلم !

غلامرضا كافي به همراه  ياري عزيز ، به دكلمه و ابتهال مي پردازد غزلي از حافظ را  كه البته كاري درخور ارايه مي دهد .

حميد روزيطلب شاعر بعدي، خود از دست اندر كاران برنامه است و اينگونه مي خواند :

عشق اتفاق افتاد آدم اتفاق افتاد

و....

مجري از او مي خواهد كه رباعي معروفش  را بخواند

همان رباعي كه مصراع آخرش آن قدر متفاوت است كه خيلي ها با عوض كردن كلمه آخر به كپي برداري ار آن پرداخته باشند :

از ترس خدا نبود اگر مي گفتم     لا حول ولا قوه الا به علي !

مجري برنامه محسن رضوي را صدا مي زند براي شعر خواني و من غزلي براي امام زمان مي خوانم كه در  شب آدينه ايم 

اسبي در اين حوالي بي تاب و پر تلاطم

هر شب غريب و سركش برخاك مي زند سُم ....

 و بعد يك دوبيتي پيوسته به هواي ضربت خوردن مولا.

گروه موسيقي دوسار با اجراي چند برنامه كه از سرچشمه ي قرآن بهره گرفته است به لحظات حال و هوايي ديگر مي دهد .

پروانه نجاتي شاعر بعدي است كه به نمايندگي از خواهران قرار است آخرين  شاعر باشد ، اما مهماني عزيز اهل تبريز و بعد هم امين جعفري براي شعر خواني دعوت مي شوند .

و سر انجام ، خليل شفيعي بي آنكه نام شاعر را ذكر كند شعر خودش را كه در رثاي حضرت سكينه است قرائت مي كند .

برنامه كه پايان مي يابد مشتاقان خواجه  به تدريج  بر سر قبر فاتحه اي مي خوانند وعده اي بعد از زدن فالي به زحمت از لابه لاي مردم بيرون مي روند .

و مي ماند ديدار بعد از  برنامه و خوش وبش با دوستاني كه مدتي مي شود كه نديده ديده اي ....

سوم :