رهيــاد rahyad

www.rahyad.comافتتاح دوباره سایت رهیاد

محسن رضوی — Sun, 16 May 2010 18:35:36 GMT

درود بر همه ی دوستان قدیم و دوستان آینده !

از این پس ادامه ی فعالیت های ادبی ام در سایت رهیاد و به صورت متمرکز ادامه خواهد یافت .

www.rahyad.com

از شما خواهشمندم دقایقی را به پاس دوستی صرف تغییر لینک من کرده و لینک سایت رهیاد را جایگزین لینک های قبل فرمایید .

با سپاس

کوچ

محسن رضوی — Sun, 16 Mar 2008 01:54:54 GMT

درود ! نمی دانم درست است یا نه که وبلاگی را که از همان اوایل افتتاح پرشین بلاگ ساخته بودم ، رها کنم و به یک جامعه ی اینترنتی دیگر کوچ کنم ؟
هرچه بادا باد !

از این به بعد رهیاد را در این جا بخوانید :

http://www.rahyad.blogfa.com

و ایمیل من :

rahyad2@yahoo.com

خداحافظ همه ی بعضیا !

محسن رضوی — Thu, 27 Dec 2007 21:46:00 GMT

ارزش و مقام هرکس به اندازه ی همت اوست و صداقت هرکس به اندازه ی شخصیت و جوانمردی اوست .

امام علی (ع)

اول :

اولین برنامه ی رادیو رهیاد رو بشنوید .

شعر آخرم رو هم اونجا خوندم .

رادیو رهیاد

دوم :

۷۴ یا ۷۵ بود درست یادم نیست ....

در غبار غروب غمگینی

قافله ؛ پر غرور می آمد

خسته جان و اسیرتاریکی

از دیار حضور می آمد

می شد از عطر زخمشان فهمید

کربلا رفته اند و حالا هم ...

می شد از چهره های آن ها خواند

تا خدا رفته اند و حالا هم

هر ستاره که می رسید از راه

رنگ غربت زیادتر می شد

گونه های نحیف معصومان

زرد ، از اشک و ناله تر می شد

کودکان و زنان غمدیده

کوچه های خرابه ها در شام

در دل این خرابه ها شیون

در دل خانه ها ولی آرام ،

کودکی در میان این غربت

داشت با گریه تا ابد می خفت

توی سینی سر پدر اما

با جگر گوشه اش سخن می گفت :

ـ دخترم ! مثل غنچه ها وا کن

عقده های دل و لبی گل کن

عمر تو مثل عمر گل کوتاه ...

آخرین شام را تحمل کن

ناگهان ضجه زد : تویی بابا ؟!

کاش می شد تو را بغل گیرم !

تن نداری ولی بیا تا من

از سرت بوسه لااقل گیرم !

شب تمام ستاره ها دیدند

درد دل ها که با پدر می کرد

از تن کوچکش به آرامی

یک پرستو سحر سفر می کرد...

سوم: او سردش است !

او سردش است !

و هیچ گاه گرم ...

خبر بد گفتنش سخت است . دلم نمی خواست چیزی بنویسم .

علی نسیمی شاعر جوان و پیشرو فارس دیشب با عجله خداحافظی کرد و...

برای همیشه خیلی دلگیر از ما رفت .

حالا مجالی است برای ما گروه هنرمندان تا بدی هایی را که در حق او کردیم یادمان برود و

دم ازدوستی با او بزنیم .

دست از سر مرده اش هم بر نمی دارند ....

چهارم: رادیو رهیاد افتتاح شد .

تا به حال با شما دوستان دررهیاد گفتگوهای خوبی به صورت کتبی داشته ام،اما ازاین پس با

صدای رهیاد هم همراه خواهید بود دررادیو رهیاد . آنچه امروز خبر افتتاح آن را می نویسم

به طور یقین ، تحولی دربین شاعران وبلاگ نویس خواهد بود.

ازهم اکنون روزی را می بینم که تک تک شما هم به راه رهیاد بپیوندید و در کنارهم با شنیدن صدای یکدیگر شاد شویم . این یک انقلاب بزرگ است در زمینه ی ارتباطات بین هنرمندان . درحال حاضر هیچ کدام ازشاعران و نویسندگان کشوربا این پدیده نو آشنا نیستند و به طور قطع مشتاق داشتن آن خواهند شد. برای شاعران و نویسندگان حرفه ای آشنایی با این زمینه ی ارتباطی جدید ، بسیار لازم است .خوشحال می شوم که به عنوان اولین افتتاح کننده ی کست در بین شاعران بتوانم در حد وقت و توان دوستان شاعر و نویسنده ی حرفه ای را در این زمینه یاری و راهنمایی کنم.

ازاین لینک به رادیو رهیاد بروید که مطمئنن به زودی مطالب جدیدی به آن اضافه خواهد شد .

رادیو رهیاد

پنجم: خداحافظ همه ی بعضیا !

این را که می نویسم نه ازسرغرور است و نه برای کلاس گذاشتن . به دلیل فضای آلوده و حواشی بسیاری از شب های شعر و جشنواره ها و سکه واره ها و نام واره ها ...و ...و .. بنده در هیچ شب شعری شرکت نخواهم کرد هرچند قبلاً هم رغبت چندانی برای این کار نداشتم . از دوستانی که در این چند ماهه دعوت کردند شرمسارم و معذور، اما مشتاق دیدار تمام عزیزانی هستم که به شیراز می آیند و در خانه ی محقر خود منتظردیدارشان می مانم .

ششم : شعر جدید

حالا بیا و خاطره ها را بزن به هم

چخماق تر جرقه به سال هزار و کم

انسان چه فرق می کند ایران بلاد روم

یا سرزمین مصر شکسته نوک هرم ،

دارد که فکر می کند از بره برده ها

باقی نمانده عارفیت را عرب عجم

ـ ما عاشقیم هفته ی بعد از پرنده ها !

در عصر های گیج گذشته تو و منم ...

ـ سِی کن ! هَمش صِدُی ْ نَفَسُی بادِ عینِ گرگ

تو کوه و دشت و خونه و حال و هَوُی ارم 1

ـ یـــَنی کجان زنا ؟! نکنه گرگ و زنْ بَچا ...! 2

ـ اَی روزگار گُل ! چه رِسُندی به ملک جم !

هی زوزه می کشن .... ـ نَپِه کو مردمون شــَـر ؟! 3

برف اومده سیا شده بایَس خُدُم برم ... 4

... سالی بدون چند و بدون چِِرا چَرا

ـ هی بره برده ها به شما باد این ستم !

آواز ناظری دم جنگ ستارگان

هی های مولوی ، چه سماعی چه متهم

چخماق تر که یار به غار و جرقه کم

خاطر بیا و دیگره ها را به هم بزن

هی باد ؛ این ستم ؛ به شما گفته مانده عصر

با مرده های قرن ، صداهای بی کفن

ضحاک ماردوشِ خدا خواهشی که ما

در اِمریکای داغ جنوبی که مطلقاً

بیداد می کند فوران ، نفت و نیشکر

یاسای شب چره که به تاراج مرد و زن

جولان ِ جیغ جنگ و صدای کلاغِ جاغ

جاروی بی جهان و سرِ مارِ لاجرم ،

ـ ما عاشقیم ! هفته ی دیگر کنار هم

با یک فلاسک مات و صدای تِرَن ِترَن

لبنان و چینِ چهره ، اروپای سن زده

ریلی که خط کشیده به روی رها شدن

دنبال کیستی که تو را خشم می برد

اصلاً بیا و سیلی خود را به من بزن !

28/9/86

1ـ سِی کن : نگاه کن

2 ـ یــَنی کجان زنا ؟!یعنی زن ها و بچه ها کجا هستند ؟!

3ـ نَپِه کو مردمون شــَـر ؟! : پس مردمان شهر کجا هستند ؟!

4 ـ بایَس خُدُم برم : باید خودم بروم ( کاری کنم )

هفتم : الگوی انسانیت و هنر و ...

آنچه مدتی است در دانشکده ادبیات شیراز اتفاق افتاده و جریان آن هنوز ادامه دارد ، امری کاملا بی سابقه و متهورانه بوده است . ایجاد شاخه های فراوان برای گرایش های مختلف ادبی در دوره های کارشناسی و کارشناسی ارشد ، امری خجسته برای ادبیات ایران است که کم کم شاهد ترویج آن دردیگر دانشگاه های کشور نیز هستیم و خواهیم بود .

استاد ارجمند دکتر کاووس حسنلی ، با آن فروتنی و تواضع همیشگی ، سردمدار حرکتی است که مطمئناً فراتر از یک انقلاب است .

کسی که همواره الگوی خوبی هم از نظر علم و هم از دیدگاه اخلاق برای شاگردان خود بوده است . او تنها استاد واقعی ام بوده و هست ، هر چند من شاگرد خوبی بری ایشان نبوده ام .

هشتم : بایزید

با یزید را دوستی بود مزکی ( خودستا ) وی را گفت : سی سال است تا شب نماز همی کنم و روز روزه می دارم و این هر چه تو می گویی مرا هیچ پدید نیاید .

گفت : اگر سیصد سال هم بکنی پدید نیاید .

گفت : چرا ؟

گفت زیرا که به خود محجوبی .

گفت علاج آن چیست ؟

گفت : نتوانی کرد .

گفت : بگو تا بکنم .

گفت : نکنی .

گفت : آخر بگوی .

گفت : این ساعت برو نزدیک حجام شو تا محاسن تو جمله فروسترد و برهنه بباش و ازاری در میان بند و توبره ای پر جوز در گردن آویز و در بازار منادی کن که هر کودک که سیلی در گردن من زند چند جوز وی را دهم و همچنین نزدیک قاضی عدول شو .

این مرد گفت : سبحان الله ! که این چیست که می گویی ؟

بایزید گفت شرک آوردی بدین سخن که گفتی «سبحان الله » ! که این از تعظیم خویش گفتی .

گفت : چیز دیگر بگوی که این نتوانم .

گفت : علاج اول این است .

گفت: این نتوانم .

گفت: من خود گفتم که این نتوانی.

و این از آن گفت که آن مرد به کبر و طلب جاه مشغول و مغلوب بوده است و این علاج وی باشد.

کیمیای سعادت

نهم : از هر طرف که باد بیاید !

داشتم نظامی می خواندم ، دیدم انگار زمان هیچ فرقی نکرده است . بعضی ها را می بینی که پیش رو اظهار ارادت می کنند و پشت سر سعایت :

پیش تو از نور موافق ترند

وز پست از سایه منافق ترند

جور پذیران عنایت گذار

عیب نویسان شکایت شمار

لافزنان کز تو عزیزی شوند

جهد کنان کز تو به چیزی شوند

هر نفسی کان غرض آمیز شد

دوستیی دشمنی انگیز شد

دوستیی کان ز تویی و منی است

نسبت آن دوستی از دشمنی است

زهر تو را دوست چه خواند ؟ شکر

عیب تو را دوست چه داند ؟ هنر

دوست بود مرهم راحت رسان

گر نه ، رها کن سخن ناکسان ....

مخزن الاسرار نظامی گنجه ای ـ مقالت هجدهم

دهم : تشکر از بچه های انجمن

هرچند برنامه های دراز مدتی را برای آینده اعضا دنبال می کنیم اما در همین مدت یک سال و اندی که از افتتاح انجمن مان می گذرد ، تلاش بچه ها دارد کم کم به بار می نشیند . جدای مبحث پدیده های جدید شعر فارس و پیشرفت چشمگیر آن ها ؛ آن چه همه را دور هم جمع می کند یکرنگی و صمیمیت دوستان است . خدا را شکر می کنم که در این وانفسای دروغ و نیرنگ و غم نام و نان ـ که به واسطه ی گروه هایی مزور ـ دامن ادبیات فارس را گرفته است ، افتخار همنشینی با عزیزانی را دارم که همچون اعضای یک خانواده محجوب و با اخلاق از شادی هم شاد و ازغم یکدیگر غمگین می شوند . از تک تک دوستان رهیادی خاضعانه تشکر می کنم و از دادار متعال خواستار ادامه لطف خویش هستم . مطمئن باشید نسل جدیدی از شاعران در راه هستند که به زودی به چهره های قدرتمند ادبیات این دیار تبدیل خواهند شد . چهره هایی که بر اساس اخلاق مداری و شعور شاعرانه و به دور از افراط و تفریط ، نوید بخش فضای سالم تری در جامعه ی ادبی هستند . البته آفت پیش بینی شده ، جدای از قانع شدن به وضع موجود ، غرور و نفاق است که انشالله همگی از دچار شدن به آن در امان بمانیم .

یازدهم : غدیر

هویت ما مسلمانان به علی است خدا را شکر که ما را تحت ولایت امیرالمومنین قرار داده است . خوش به حال کسانی که در مدح او سروده اند وبه دنبال صله های حقیر کنگره ها نبوده اند . غبطه می خورم به حال آنانی که از دست او خلعت می گیرند .

دوازدهم: نبریک میلاد مسیح

میلاد پیامبر خدا حضرت عیسی مسیح را که دوست و یار محمد مصطفی است ، به همه ی طرفداران حق و راستی، پیروان دین او و ارامنه کشورمان تبریک می گویم . هر جا هستید شاد باشید !

سخنی از او بخوانید :

پس بیدار باشید ، زیرا نمی دانید که در چه وقت صاحبخانه می آید * مبادا ناگهان بیاید و شما را خفته بیابد !

لوقا 14:18ـ 10

سیزدهم : پست بعدی

مقاله ای درباره ی فضا سازی برای پست مدرن و بقای آن درایران نوشته ام . به خاطر این که در میان شلوغی این نوشتار گم نشود ، از آوردن آن پرهیز کردم . پست بعدی را اختصاصاً به آن می پردازم . ( اگر باشم )

چهاردهم : هشدار ! سخن تا توانی به آزرم گوی !

همه می دانند که من از بعضی افراد دانا ! وعده ای سینه چاک هنر و ولا ! که شعر را برای نان و نام می خواهند بیزارم مانند کافی و کرونی و این پسره که خودش دوست دارد من نثرنویس بناممش . هر جا هم که حرفی زده ام با نام و نشانی ام بوده . هیچ گاه هم به فحش و ناسزا نپرداخته ام . هنوزهم سر حرفم هستم . اما بیش از این ها ازکسانی خشمگین می شوم که بی ادبانه به سرودن اشعارهجو و فحش های ناموسی به کافی و همسرش و احتمالا دیگران می پردازند و این نشانه ی یک نامردی تمام عیار است . قبلا هم گفته ام که پیام خود را با نام و نشانی بگذارید اما می بینم که این پیام ها حاوی نکاتی هستند که من را هم که درکنارکافی و نوچه هایش نیستم خشمگین می کند . آقایان عزیز! ازبی حرمتی به ناموس دیگران پرهیز کنید روزگار خیلی حواسش جمع است در غیر این صورت روزی می رسد که می بینید ای دل غافل با خودتان هم این رفتاردارد صورت می گیرد .بنابراین ازهمین جا اعلام می کنم که هیچ گاه مایل به همنشینی احتمالی با چنین افرادی نیستم زیرا:

دشمن دانا بلندت می کند بر زمینت می زند نادان دوست !

می دانم که این ها که هستند و می دانم که بعید نیست از این به بعد رفتاری مشابه با من هم داشته باشند . اما من کافی و ...نیستم .بدش را می بینند .

پانزدهم : را سفید می گذارم تو خود هر جور که دوست داری بخوانش …

روزنامه ها هنوز خواب

محسن رضوی — Wed, 31 Oct 2007 21:33:00 GMT

به نام پروردگار

خيلي حرفها داشتم براي اين پست اما همه باشد براي بعد...

اول

ميا بي دف به گور من برادر كه در بزم خدا غمگين نشايد

بيشتر شعرهاي امين پور را كه بخوانيد ،رد پاي مرگ را در آن مي بينيد او با مرگ قدم مي زد :

...مردن چه قدر حوصله مي خواهد

بي آن كه در سراسر عمرت

يك روز ، يك نفس

بي حس مرگ زيسته باشي !

...

...نامي براي مردن

نامي براي تا به ابد زيستن

نامي براي بي كه بداني چرا

گاهي گريستن ...

اين سالها كه مي گذرد

چندان كه لازم است

ديوانه نيستم

احساس مي كنم كه پس از مرگ

عاقبت

يك روز ديوانه مي شوم

و ...

وقتي در مطلب ماه گذشته از امين پور مي نوشتم دلم مي لرزيد كه ... راستي او با آن قلب رنجور و كليه هاي دياليزي چرا هيچ وقت... ؟!

باور دارم كه شاعر ترين بود و زمانه خيلي بايد چشم به راه باشد تا شاعري همچون او بيايد . در روزگاري كه بي اخلاقي براي بعضي ها افتخار است ، امين پور قدرت شعري را با انسانيت و اخلاق با هم داشت . به ديگران بربخورد يا نه ، كسي مثل او را با مجموعه اي اين چنين گرانسنگ از صفات متعالي نمي شناسم .

اين شعر را براي سه شنبه ي تلخ هشت هشت هشتاد و شش نوشته ام .

صبح با پيام رفتن تو منقلب شديم

روز را تمام وقت

در مسير تو قدم زديم

روز را بدون تو

روز را به ياد تو قلم زديم

روزنامه ها هنوز خواب

در ميان واژه هاي هر پيام

درد مثل يك گزير ناگزير

داغ مي نوشت

من ولي به رسم تو صبور مانده ام

گر چه از مجال بودن تو

دور مانده ام

8/8/86

اين شعر را كه به او تقديم كرده ام دوباره اين جا مي نويسم .

تقديم به شاعر و انسان صبور عصر ما قيصر امين پور :

به يك نفر كه لـــــحـــــظــــــه هــــــــاش بوي اشتعال مي دهد ،

خيال مي كني چه قدر

زندگي

مجال مي دهد ؟!

دلت گرفته است

فكر پركشيدني ...

نگو كه :

نه !

پرنده پلك هم كه مي زند ،

صداي بال مي دهد !

زمانه ي غريبه ايست !

پناه مي برم به ...

شعر !

كه رنگ ديگري به سال هاي پر ملال مي دهد

حدود چند وقت

شاعري كه گاه گاه

مرا به سرزمين دردواره انتقال مي دهد ،

پريده رنگ

هي عبور مي كند ميان بيت ها

به دست هر درنگ

يك ؟ مي دهد

درست روبه روي من نشسته ام

و روي كاغذي

دوباره داااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااد مي كشم

مهر82

دوم :

· گاه شمار زندگي و آثار قيصر امين‏پور:

1338 - تولد در گتوند ‌خوزستان . دوم ارديبهشت
44 - 1343 - تحصيل در مكتبخانه
49-1345 – تحصيلات ابتدايي در گتوند
57-1350 – تحصيلات دوره راهنمايي و دبيرستان در دزفول
1357- پذيرفته شدن در رشته دامپزشكي دانشگاه تهران
1358- انصراف از رشته دامپزشكي و ورود به دانشگاه تهران ، همكاري در شكل گيري حوزه انديشه و هنر اسلامي
71-1360 – دبيري شعر هفته‏نامه سروش
62-1360 – تدريس در مدرسه راهنمايي
1363 – انتشار كتابهاي ”تنفس صبح ”و” در كوچه آفتاب”
1363 – تغيير رشته به ادبيات فارسي دانشگاه تهران
1365 – انتشار ”طوفان در پرانتز” ( نثر ادبي ) و منظومه ”ظهر روز دهم” ( براي نوجوانان )
1366- بيرون آمدن از حوزه هنري ، آغاز دوره كارشناسي ارشد ادبيات
1367 – سردبيري ماهنامه ادبي – هنري سروش نوجوانان و آغاز تدريس در دانشگاه الزهرا
1368- انتشار ”مثل چشمه مثل رود” ( براي نوجوانان ) ، جايزه نيما يوشيج ( مرغ آمين بلورين ) ، همكاري در تشكيل دفتر شعر جوان
1369 – آغاز دوره دكتراي ادبيات فارسي
1370 – انتشار ”بي بال پريدن” ( نثر ادبي براي نوجوانان ) ، آغاز تدريس در دانشگاه تهران ، انتشار ”گفتگو‏هاي بي گفت و گو”
1372- انتشار ”آينه‏هاي ناگهان”
1375- انتشار ”به قول پرستو” ( براي نوجوانان)
1376- دفاع از رساله پايان‏نامه دكترا با عنوان ”سنت و نوآوري در شعر معاصر ”
1378- انتشار ”گزينه اشعار”
1380- انتشار ”گلها همه آفتابگردانند”
1382- برگزيده شدن به عنوان عضو پيوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسي

1383-انتشار" سنت و نوآوری در شعر معاصر"
1385-انتشار "شعر کودکی"
1386-انتشار"دستور زبان عشق"

سوم :

عبدالحميد رحمانيان ، دوست ساليان سال من ، با پيشينه اي قوي در شاعري چند گاهي است كه به ديار وبلاگ نويسي پا گذاشته است . صفا و صميميت او را در شعر و شاعرانه زيستن مي پسندم و اميدوارم همواره دوستي كنيم . وبلاگ او با نام دادگاه رسمي نيست را به ياد بسپاريد .

چهارم :

فاطمه قائدي ، همسر فرهيخته ي ، عبدالحميد رحمانيان ، با وبلاگ

شعر مردمك تمناست همگام با تمنايش به جمع ما پيوسته است . شعر او متين و استوار است و فكر مي كنم در آينده بيشتر از او خواهيم شنيد.

پنجم :

يكي از بهترين خبرهاي خوبي كه در يكي دو ماه گذشته شنيدم ، پيوند شاعرانه ي رضا نيكوكار و مريم حقيقت بود . براي هر دو خوشحالم و آرزوي پايداري و خوشبختي را در گوشه اي از بافه هاي زنبيل زندگي شان مي گذارم.

ششم :

انجمن رهياد كه در تاريخ 7/8/85 افتتاح شده بود يكساله شد . اين روزها خيلي به فكر كناره گيري از آن مي افتم ، ديدار دوستان و جمع صميمي بچه ها ولي مرا به يك شنبه ها متصل مي كند .

اسراييلي ها سايت رهياد را اشغال كردند

محسن رضوی — Mon, 24 Sep 2007 18:17:00 GMT

به نام خدا

بكَ عرَفتُكَ و انتَ دَلَلْتَني عَليك

اول : اصلا خيال كن كه مرا خواب ديده اي

من معتقدم شاعر مي تواند ، هم براي مخاطب خاص ، شعر بگويد و هم تلاش كند كه شعري بسراید كه هر دو گروه مخاطب را راضي كند . در اين باره در پست بعد مقاله اي ارايه خواهم داد . فعلا اين غزل را بخوانيد .

من :

سايه اي كه در شب مهتاب ديده اي...

اصلا

خيال كن كه مرا خواب ديده اي !

از پشت شيشه ي اتوبوسي

به اتفاق

مرغ مهاجري

لب تالاب ديده اي

يا در نگارخانه ي

نقاش ِشاعري

يك پر كشيده

در قفس قاب ديده اي

از من عبور كن

كه به تنهايي ام قسم

آن گونه نيستم كه شما ناب ديده اي

آن ماهي درشت نبودم

كه بارها

در آب هاي تيره ي مرداب ديده اي

دنيا پر است

از حضراتي شبيه تو

لطفا

خيال كن

كه مرا خواب ديده اي !

شهريور 85

دوم:سرود صبحگاهي ملي

به زودي سه سرود صبحگاهي جديد در مدارس كشور توسط دانش آموزان مقاطع ،ابتدايي ،راهنمايي و دبيرستان خوانده خواهد شد .

اين سرودها به سفارش وزارت آموزش و پرورش در مرحله ي ساخت موسيقي است .

خوشحالم كه شعر مقطع راهمنايي ، از ميان سروده هاي كودك ونوجوان من است .

ترجيح مي دهم ،متن شعر را كه در قالب دوبيتي پيوسته است ، همزمان با توزيع سي دي ها در مدارس كشور ، بنويسم .

اما شادي خود را از اين كه سال ها همراهي با حس و حال نوجوانان در اينجا جواب داده پنهان نمي كنم . من كودكان و نوجوانان را بيشتر از آدم بزرگ ها دوست دارم و سرودن براي آنها را از لذت بخش ترين قسمت هاي زندگي هنري ام مي دانم .

سوم:دكتر قيصر امين پور ، كسي كه به معناي واقعي شاعر است .

اگر بخواهيم چند تن از شعراي بزرگ معاصر را نام ببريم ، بايد خيلي بي انصاف باشيم كه نام قيصر امين پور را از قلم بيندازيم .كسي كه از نظر من محبوب ، محجوب و معقول و شاعرتر از همگاني است كه مي شناسم .

به همين خاطر بود كه براي چاپ گزيده ي غزل هايم ـ من خواب مي نويسم ـ مشتاقانه به مشورت با او نشستم .

چهارم: بودن عليرضا قزوه ، غنيمتي بود .

كاري به سياست ندارم . من به سهم خود از اين كه قزوه ديگر مسوول شعر وزارت ارشادنيست متاسفم . او كسي است كه مشتاق حركت و خدمت است . شايد اگر او هم مانند خيلي ها ، كاراها را براي رفع مسئوليت ، خيلي ساده و كليشه اي انجام ميداد ، سال هاي سال مسوول شعر ارشاد بود . حركت از هر نوعي كه باشد لاجرم مخالف سليقه ي بعضي ها خواهد بود . من فكر مي كنم ، وجود او خون تازه اي به رگهاي وزارت ارشاد بود . من شخصا چشمداشتي ندارم اما بي انصافي است كه از اعلام حمايت او در باره ي حركت جاده هاي اشراق سخن نگويم . حمايتي كه در حد سخن باقي نماند و وقتي كه در تنگنا قرار گرفتيم ديديم كه وارد ماجرا شد و از كيلومترها دورتر مشكلمان را برطرف كرد . كساني مثل قزوه و محمد علي بهمني و و عبدالرحيم سعيدي راد و ..را كه اهل خدمت اند ،نبايد به سادگي فراموش كرد . بگذار دشمنانش با من هم دشمن شوند اما حق را بايد گفت !

پنجم: جمالي كه پركشيد ، به روشنا رسيد .

محمد خليل جمالي (مذنب) به مثابه ي ستون اصلي انجمن شاعران انقلاب شيراز بود . نمي خواهم مرده پرستي كنم ، اما هنوز براي من پنج شنبه ها يادآور جمالي است و كلام اميد بخشش ...

هرگز نميرد آن كه دلش زنده شد به عشق ....

ششم:انجمن مجازي ايران (نقد ادبي)

شما در هر كجا كه باشيد و با هر گرايش ادبي مي توانيد در انجمن مجازي عضو شده و با نظرات و نقدهاي خود با ديگران به تبادل نظر بپردازيد . سعي كرده ايم كه مبتديان هم بتوانند از آن بهره ببرند .

هفتم: عكس هاي سفر

حال كه بيشتر از يك ماه از بازگشت جاده هاي اشراق به شيراز مي گذرد ، جا دارد از تمام دوستاني كه در سفر با ما بودند و بودن آن ها خاطره هاي متنوعي را رقم زد تشكر كنم . آروز دارم كم و كاستي ها را بر ما ببخشايند . چه كساني كه حضوري و اينترنتي ما را شرمنده الطافشان كردند و چه كساني كه احتمالن از ما رنجيده اند .۱۱ ساعت خلاصه فيلم ها و هزار و اندي عكس ، از جاده هاي اشراق به يادگار مانده است . برای دیدن چند عکس دیگر وبلاگ انجمن کارگاهی رهیاد را کلیک کنید .(سومین پیوند در همین وبلاگ )

جنگل گلستان

محمد حسين بهراميان با شاعران مازندران

حمير روزيطلب . شب شعر مشترك در مشهد

خودم . شب شعر مشترك در مشهد

ساعات اتوبوس

رضا علی اکبری در شب شعر مشترك با شاعران مازندران

هشتم :صدا و سيما با تمسخر گويش هاي زبان فارسي از جمله افغاني ، ناآگاهنه تفرقه افكني مي كند.

نوبت شما هم مي رسد ، بازي با لهجه ي آذري هاي عزيز ،گويش شيراز ي ها ، كرماني ها و ...اين اواخر گويش اصيل عزيزان افغان كاري است كه متاسفانه رواج پيدا كرده است . ممكن است اكنون ساعاتي بخنديد اما نوبت گويش خود شما هم خواهد رسيد . آنوقت متوجه رنجي كه هم اكنون از ديدن مجموعه ي چهارخانه نصيب عده ي انسان شريف مي شود خواهيد شد . من از شنيدن سخنان شخصيت « نذير شنبه » لذت كه نمي برم هيچ ، دايما حرص مي خورم .هيچ كس نمی تواند انكار كند كه زبان دری افغان ها از زبان ما جدا نيست که هیچ هر دو یکی هستند و اين كارها ماجراي چاقو و دسته ي خودش است .

نهم:وبلاگ همسرم

همسفر هميشگي من مرضیه شایسته نیا تازگي به جمع وبلاگ نويس ها پيوسته . او در اين مورد بسيار مستقل است .

دهم : مجله تخصصی غزل پیشرو

شماره اول را خواندم . کار بسیار خوبی است . دست بچه های دست اندرکار مریزاد !

من به بچه های انجمن گفتم که مشترک شوند . به شما هم پیشنهاد می کنم همین کار را بکنید . تا جایی که می دانم در تهیه مطالب آن سعی کرده اند از همی طیف های غزل پیشرو استفاده کنند .

یازدهم : اسراييلي ها سايت رهياد را اشغال كردند .

يكي از تلخترين خبرها براي من از دست دادن سايت رهیاد است.دو سال قبل اين سايت را از طريق كانادا كه مي گفتنند داراي امنيت زيادي است ثبت كردم و قالب آن تقریبا هم آماده شد . مقدمات شروع کار آن با عنوان یک مجله ی اینترنتی انجام شده بود . در پایان کتاب هایم هم آدرسش را ذکر کرده بودم .

چندی پیش متاسفانه خبردارشدم نام و فضای ثبت شده ی رهیاد توسط اسراییل اشغال شده . حالا چه طور تواننسته اند این کار را بکنند بگذریم . از طریق ایمیل متوجه شدم که این کار به جرم شعری که بر علیه صهیونیست ها به زبان انگلیسی انتشار داده ام انجام شده . ملاحضه کنید:

http://www.rahyad.com

اي كاش كسي باشد كه بتواند آن را پس بگيرد

جاده هاي اشراق و ..

محسن رضوی — Fri, 17 Aug 2007 22:49:00 GMT

اول :

اللّهُمَّ لا تُمِتني مَيِّةً جاهِليةً ، وَلا تُزِع قَلبي بَعدَ اِذ هَدَيتَني . اللّهُمَّ فَكَما هَدَيتَني لوِلايةِ مَن فَرَضتَ عَلَيَّ طاعَتَهُ ، مِن ولايةِ ولاةِ اَمرِكَ بَعدَ رَسولِكَ ، صَلَواتُكَ عَلَيهِ وَ الِهِ ، حَتّي والَيتُ وُلاةَ اَمرِكَ اَميرَالمُؤمِنينَ عَلِيَّ بنَ اَبيطالِبٍ ، وَ الحَسَنَ وَ الحُسَينَ ، وَ عليّاً وَ محمداً ، وَ جَعفَراً وَ موسي ، وَعليّاً وَ محمداً ، وَ عليّاً َالحَسَنَ ، وَ الحُجَّةَ القائِمَ المَهديَّ صَلَواتُكَ عَلَيهِم اَجمَعينَ .

دوم :

نخواستم از خيلي چيزها بنويسم . نخواستم خيلي چيزها را .... فقط به اين حكايت بسنده مي كنم كه استاد بزرگ سخن، سعدي ، در گلستانش آورده :

طوطيي را با زاغي در قفس كردند و از قبح مشاهده او مجاهده مي برد و مي گفت : اين چه طلعت مكروهست و هيأت ممقوت و منظر ملعون و شمايل ناموزون ؟ يا غراب البين يا ليت بيني و بينك بُعد المشرقَين !

علي الصباح به روي تو هر كه برخيزد * صباح روز سلامت برو مسا باشد

بداختري چو تو در صحبت تو بايستي * ولي چنين كه تويي در جهان كجا باشد؟

عجب آنكه غراب از مجاورت طوطي هم بجان آمده بود و ملول شده لاحول كنان از گردش گيتي همي ناليد و دست هاي تغابن بر يكديگر همي ماليد كه اين چه بخت نگون است و طالع دون و ايام بوقلمون؟ ! لايق قدر من آنستي كه با زاغي به ديوار باغي بر خرامان همي رفتمي!

پارسا را بس اينقدر زندان كه بود هم طويله رندان

بلي تا چه كردم كه روزگارم به عقوبت آن در سلك صحبت چنين ابلهي خودرأي ناجنس خيره داري به چنين بند بلا مبتلا گردانيده است؟!

كس نيايد به پاي ديواري كه بر آن صورتت نگار كنند

گر ترا در بهشت باشد جاي ديگران دوزخ اختيار كنند

اين ضرب المثل بدان آوردم تا بداني كه صد چندان كه دانا را از نادان نفرت است ؛ نادان را از دانا وحشت است !

زاهدي در سماع رندان بود زان ميان گفت شاهدي بلخي

گر ملولي ز ما ترش منشين كه تو هم در ميان ما تلخي

سوم :

جاده هاي اشراق براي من هنوز تمام نشده ... و بگذريم كه در ادامه ي مراحل اداري ، پله هاي اشراق مرا هر روزه به مبارزه مي خواند ...دوستاني را دلتنگم كه همسفري با ايشان روزهاي خوشي را برايم رقم زد و چيزها آموختم از سفر ... كه خاصيت سفر اين است ..صورتك ها راحت تر كنار مي روند و چهره ها را مي تواني ظاهرا و باطنا بهتر ببيني ..

به منظور گزارش رسمي سفر اين ها را نوشتم و به خبرگزاري ها و مطبوعات سپردم . اما سفرنامه بماند براي نوشته هاي ي آينده ...

بسم الله الرحمن الرحيم

خلاصه گزارش سفر جاده هاي اشراق

اردوي بزرگ جاده هاي اشراق ازساعت 9 صبح جمعه 5 مرداد 86 با بدرقه ي رسمي جناب آقاي نداف ، معاون فرهنگي اداره كل فرهنگ و ارشاد اسلامي فارس آغاز شد . جوانان برگزيده ي شاعر از جاي جاي استان پهناور فارس گرد هم آمدند تا با حضور در 12 استان كشور پيام همبستگي و همدلي را به گوش هنرمندان نقاط مختلف كشور برسانند .

برگزاري چهار شب شعر مشترك در استان هاي مركزي ، گيلان ، مازندران و خراسان رضوي با حضور شاعران مطرح و مردم ادب دوست اين استان ها از اهداف پيش بيني شده ي سفر بود كه با موفقيت اجرا شد .

از ديگر برنامه هاي اين سفر 10 روزه مي توان نشست هاي تخصصي شعر را نام برد كه در همدان ، رشت ، جنگل ساري ، ساحل چمخاله ، جنگل گلستان ، تفرجگاه بابا امان در بجنورد و شب كوير ، لحظاتي به ياد ماندني را رقم زد .

موضوعاتي همچون علل عدم برقراري ارتباط با مخاطب عام ، مقتضيات زمان در شعر ، زبانشناسي در شعر ، روانشناسي در شعر و فلسفه و شعر و جايگاه فراموش شده ي عرفان در ادبيات امروز از جمله مباحثي بود كه راهيان جاده هاي اشراق به بحث و بررسي آن ها پرداختند .

از ديگر برنامه هاي سفر مي توان به بازديد از آرامگاه باباطاهر و گنجنامه در همدان ، خانه ميرزا كوچك خان جنگلي در رشت ، نمايشگاه خط در مشهد و زندان اسكندر و مسجد جامع يزد و بافت قديم شهر يزد ، امام زاده جعفر بن موسي دريزد و امام زاده حسين بن موسي الكاظم در طبس و مكان هاي ديدني ديگر شهرهاي بين راه اشاره كرد .

زيارت بارگاه امام علي ابن موسي الرضا عليه السلام معنويتي وصف ناشدني را به لحظات خلوص كاروان جاده هاي اشراق بخشيد به طوري كه حضور جمعي شاعران جوان فارس در مشهدالرضا را مي توان به عنوان بهترين ساعات سپري شده در اين سفر نام برد .

شهرهاي واقع دراستان هاي فارس ،كهگيلويه و بوير احمد ، اصفهان ، مركزي ، همدان ، قزوين ، گيلان ، مازندران ، خراسان شمالي ، خراسان رضوي ، خراسان جنوبي و يزد شاهد حضور هنرمندان شاعر ديار سعدي و حافظ بودند .

از نكات قابل توجه اين سفر خلق آثار زيبايي در زمينه ي شعر و سفر نامه و فيلم كوتاه است كه اميد مي رود به كمك اداره فرهنگي اداره كل فرهنگ و ارشاد اسلامي فارس آثار حمع آوري شده و به چاپ برسد و لوح فشرده ي چند رسانه اي اين سفر منحصر به فرد در اختيار علاقه مندان قرار گيرد .

همچنين در آينده ي نزديك نمايشگاه عكسي از ديدني هاي جاده هاي اشراق در تالار حافظ شيراز برگزار خواهد شد .

شايان ذكر است كه اردوي جاده هاي اشراق كه به همت انجمن كارگاهي شعر رهياد اداره كل فرهنگ و ارشاد اسلامي فارس برگزار شد ، توسط صدا و سيما و مطبوعات استان هاي ياد شده مورد پوشش خبري شاياني قرار گرفت .

كاروان جاده هاي اشراق كه با مديريت و اجراي شوراي سفر مركب از آقايان محسن رضوي ، حميد روزيطلب و محمد حسين بهراميان و با حضور شاعران مطرح استان كار خود را آغاز كرده بود ساعت 21 روز يك شنبه 14 مرداد 86 پس از سفري 10 روزه به شيراز بازگشت .

در پايان سفر جوايزي به رسم يادبود به برترين هاي اين اردو آقايان رضا علي اكبري از اقليد ، اصغر معصومي از شيراز ، حامد ابراهيمي از ارسنجان و كاظم انصاري از نورآباد و خانم ها لاله ي شجاعي پور از شيراز ، زهرا رييس السادات از ارسنجان و زهرا اسماعيل زاده از شيراز كه در برگزاري آن كمك هاي شاياني كردند اهدا شد .

شوراي سفر همچنين از آقايان ،مجيد كوهكن از شيراز ، غلامعلي خوشبخت از شيراز ، محمد رضا نيرو از شيراز ، محمد كاظم حسيني از پاسارگاد ، صمد حسيني ايجي شيراز ، علي رضا صائب شيراز ، رسول اميري از فورگ داراب ، محسن نيكويي اقليد و حسين كدخدايي شيراز تقدير به عمل آورد .

چهارم :

جاده هاي اشراق در سال هاي بعد چشم انتظار دوستاني همدل است كه مي دانند ذات سفر با پستي و بلندي و رنج بيشتر همخون است تا رختخواب راحت و آسايش ! كه در غير اين صورت در خانه ماندن بهتر است ...

دلم مي خواهد بي هيچ آداب و ترتيبي از حميد روزيطلب كه زحمات بسياري را در اين سفر بر عهده داشت و بدون دوستي او شايد اين سفر ناممكن بود ، تشكر كنم .

از دوست خوبم ، محمد حسين بهراميان نيز به خاطر حضور و همدلي و زحماتش ، سپاسگزاري مي كنم .

اميدوارم دوره هاي آينده ي جاده هاي اشراق كه سفرهاي برون مرزي را هم در پيش رو دارد، با كمك ايشان و دوستان ديگر با برنامه ريزي بهتر برگزار كنيم .

پنجم :

جا دارد از دوستاني كه در جاي كشور ، به ديدارشان مفتخر شديم و گهگاه مجال كم و خستگي راه ، ما را از فرصت همنشيني محروم مي كرد تشكر كنم . عزيزان استان مركزي خيلي به ما لطف داشتند . در گيلان خاطرات خوبي به يادگار ماند . در مازندران نيز و در خراسان و .. از ذكر نام پرهيز مي كنم كه همه عزيزاند ...

ششم :

چندي پيش يكي از دوستان سعي كرد كه با ايجاد وبلاگي به نام بوي جوي موليان ، كاري غير انفعالي انجام دهد . غافل از اين كه در ايران اگر كسي بخواهد پاي در اين راه بگذارد بايد خلي ناروايي هاو بي رحمي ها را تحمل كند . براي او كه نه براي اين همه شاعر مجازي دلگيرم كه فضاي اينترنتي را مجالي براي تاخت و تازهاي دروغين كرده اند و حركت را برنمي تابند .

كار شروع براي شروع خوب بود هر چند اولين موضوعي را كه به بحث گذاشته بود مي شد بهتر انتخاب كرد . من هم چيزي نوشتم در مورد آن . بد نديدم در اين جا ، عينا بياورمش :

خوب ! من فكر مي كردم كه موضوع بحث خيلي پويا تر و چالش برانگيز تر از اين باشد كه درنهايت نتيجه ي آن بيشتر مثمر ثمر شود. البته همه چيز نسبي است . بحث درباره ي اين موضوع از نوع سوالاتي است كه كمتر منجر به زايش علم مي شوند و ... حلا ما ثابت كنيم كه غزل هنوز كعبه ي آمال است چه فايده اي دارد ؟ اين كعبه خودش تا به حال ماندگار بوده و نيازي به يقه چاك كردن من و شما ندارد . اين كعبه اگر قرار باشد ابدي باشد ؛ بايد ديد دشمنان ريز و درشتش با ابابيل گذشت زمان چه مي كنند .

با اين وجود حالا كه قول داده ام در بحث شركت مي كنم . با توجه به اين كه هنوز نظرات دوستان را نخوانده ام و البته بحث يعني تبادل عقايد و اين نظر هاي اوليه زمان مي خواهند براي خوانده شدن ، فكر و زير و زبر كردن و ...

خود من با اين كه از نظر بسامد به غزل بيشتر دچارم اعتقاد به تعصب خاص روي هيچ قالبي ندارم . من قالب هاي شعري را مانند ظروف يك خانه مي بينم . هر كدام در جاي خود كاربرد دارند . درست است كه بعضي از آن ها بيشتر مورد استفاده قرار مي گيرند اما تقيد به استفاده فقط يكي از آن ها مثل اين است كه بگوييم امروزه مثلن قابلمه از همه بيشتر مورد استفاده است پس من آن را براي همه ي موارد استفاده مي كنم . بديهي است كه هيچ كس چاي را در قابلمه نمي خورد يا برنج را در استكان !

زماني فكر مي كردم كه قوالبي مثل قصيده و تركيب بند و ... ديگر كارايي ندارند . اما با همين مثال ظروف مي توان ثابت كرد كه درست است كه دوران استفاده ي زياد از ديگ هاي مسي بزرگ تمام شده اما هنوز هم در بسياري از موارد به آن ها نيازمنديم . خوب حتما نبايد قابلمه ي ما همان شكل باديه قديم را داشته باشد يا ظرف آبخوري همان قدح و پياله باشد بلكه بنا بر پيشرفت شكل آنها تغيير مي كند تا با نياز هاي روز هماهنگ باشند.

ماجراي قالب هاي شعري هم- جز استثتناهايي كه كاربرد تزييني دارند - همين است .

و اما بحث اين پست :

(نقش و کارکرد غزل به عنوان یک قالب در شعر امروز)

در طي اين سال ها تجربه به من ثابت كرده است كه دو قالب شعري در ميان اهل ادب از اقبال بيشتري برخوردارند :

1-غزل 2-سپيد

يادم مي آيد كه در سال هاي گذشته دو سه بار به گرفتن آمار در باره ي اين موضوع پرداختم البته در چند انجمن مختلف و به شيوه ي مشت نمونه ي خروار...خوب قالب هاي ديگر هم بسته به شرايط زمان و مكان خودي نشان مي دادند اما پاي ثابت سكوي اول هميشه غزل بود .

دلبستگي ايرانيان به غزل ريشه در عواملي كهن دارد . فاكتورهايي كه تا كنون توانسته اين قالب شعري را با وجود اين كه از جهاتي دشوارتر از قوالب ديگر است، ممتاز كرده به نحوي كه به مقتضيات هر زمان و مكان همچنان محبوبيت خود را حفظ كرده تا امروز كه عنوان كردن آن ها حوصله اي ديگر و تفكر جمعي را مي طلبد .

گهگاه بوده اند كساني كه بنا بر انگيزه هاي مختلف، سعي كرده اند كه به زعم خود آگهي فوت غزل را چاپ كنند . در بيشتر اين موارد ورشكستگي در غزل را در نزد ايشان ديده ام ، به عبارت چون ديده اند كه در اين درياي بزرگ ، قلاب آن ها ماهي دندان گيري را صيد نمي كند ، بلند شده اند ، خود را تكانده اند و براي حفظ ظاهر قضيه ، خيلي دوستانه به ماهگيران ديگر گفته اند كه :اين دريا ديگر ماهيي ندارد كه براي صيد ارزش داشته باشد .

غزل غزل است . اين كه عده اي مي خواهند مصرانه بگويند غزل بايد همان مضمون هاي تغزلي را داشته باشد و لاغير به نظر من باز هم با همان مثال ظروف قابل رد است . كماجدان از نامش پيداست كه وسيله ي نگهداري يك نوع نان بوده اما به مرور زمان توانسته كاربردهاي ديگري هم داشته باشد و قابل قبول نيست كه مثلن اگر كسي در آن غذا پخت بگوييم : نه !نام اين ديگر كماجدان نيست !

ببخشيد كه براي اين كه بتوانم حرف هايم را هر چه ساده تر و واضح تر بنويسم از مثال ظروف استفاده كردم اين از خصويصت تدريس است كه براي هر چيزي مثالي لازم است .

به نظر من غزل همچنان كاربرد خود را حفظ كرده و واسطه ي ارتباط شاعر با تمام قشر هاست . هم قالبي مردمي است و هم مورد اقبال خواص .

اما نوع و زبان آن و راه كار هاي پيشرفت و تازه كردن خون آن بحثي جداگانه مي خواهد .

دليلي هم ندارد كه بخواهيم سليقه ي خود را به همه تلقين كنيم .

پدر من هنوز غزل هاي هفده هجده سال پيش من را از حفظ دارد و با اشتياق مي خواند ، اما وقتي كارهاي جديدي را كه در آنها نوآوري شده است با اشتياق برايش مي خوانم و مي گويم دوران آن گونه غزل سرودن ديگر سر آمده نگاهي به من مي كند از همان نوع نگاه كردن عاقل اندر سفيه !

اينها دلايل زيادي دارد . چرا خيلي از جوان ها هم از شعر كهن بيشتر استقبال مي كنند و از شعر معاصر رم مي كنند ؟(بگذريم از آن دسته آثار به قول عوام در پيت. منظور كارهاي قابل اعتناست )

به نظر من يكي از مهمترين دلايل آن آشنا نبودن گوش و ذهن با اين گونه آثار است و اين كه هر چه شنيده اند و خوانده اند از كتاب هاي درسي گرفته تا موسيقي اصيل ، همه و همه داراي آن فضا بوده است . براي اين كه از بحث خارج نشوم فعلن سخن كوتاه مي كنم و منتظر ديگر نظر ها مي مانم .

و اين راه در اولين گام بي همراه ماند ...

هفتم :

عينك چند سال پيشش را

زير پوتين

شكست و با ابرام

لابه لاي لجن

قدم برداشت

تا فرو تر رود از اين

هر گام

دور تر ها

پرنده اي مي خواند

دير تر ها

صداي سازي گنگ

يك نفر در كرانه ها مي زد

قطعه اي بي شروع و بي فرجام

ياد موسيقي محلي ها

عصر برگشتن از تب جنگل

حال ِ قلب شكار

در آتش

شور و شوق گروه

گاه شام

روي تاريك ِ ريشه ها عق زد

حالش از بوي خون

به هم مي خورد

حالش از هر چه مي شود تعقيب

حالش از هر چه جنبش اجسام

[ گرگ يا غزال

دوست يا دنيا

پر است از قوانين جنـگـَ انگل

عطر قهوه اي برگ

جيغ و جاغ زاغ ها

مدام دور تنه ي درختان پيچ مي خورند

باز هم ]

توي يك باتلاق تيره مي لوليد

او نه !

من با شما مخاطب ها

تشنه هاي شكار انسانيد

مثل صدها هزار خون آشام

[ در كلبه

پيرزني روي صفحه ي تلوزيون رقصيده مي شود جوان

براي 2000و چندمين بار/ي كه بر دوش مي كشد ]

پيرمرد شكارچي گم شد

در مه رو به روي بي پايا...

ارديبهشت84

هشتم :

این بار هم می خواهم شما را با یکی از دوستان جوان و فعال بیشتر آشنا کنم .

امین احراری دانشجوی عمران است اما ادبیات را خوب می فهمد .

مطمئنم با پشتکاری که در او سراغ دارم در آینده ی نه چندان دور نام او را بیشتر خواهید شنید و از چهره های خوب شعر دهه های پیش رو خواهد شد ان شاءالله...

نهم :

Some people think it is unfair for God to put thorns on roses.

Others praise Him for putting roses on thorns.

بعضي ها فكر مي كنند كه منصفانه نيست كه خدا كنار گل سرخ خار گذاشته است .

بعضي ديگر خدا را ستايش مي كنند كه كنار خارها گل سرخ گذاشته است.

دهم:

جاده هاي اشراق در گيلان

شب هاي شعر مشترك جاده هاي اشراق

جاده هاي اشراق در خبرگزاري كانون دانش آموزي

جاده هاي اشراق در خبرگزاري دانشجويان ايران

جاده هاي اشراق در كيهان

جاده هاي اشراق در رشت .خبرگزاري شبستان

جاده هاي اشراق در اراك . خبرگزاري شبستان

اسامی شاعران و نويسندگان شرکت کننده و برنامه ی زمانبندی اردوی جاده های اشراق

محسن رضوی — Fri, 13 Jul 2007 12:00:00 GMT

والّذين صبروا ابتغاء وجه ربّهم و اقاموا الّصلاة وانفقوا ممّا رزقناهم سِرّا و علانية و يدرءون بالحسنة السّيّئة اولئك لهم عقبي الدّار

و كساني كه در طلب رضاي خدا راه صبر پيش مي گيرند و نماز به پا مي دارند و از آنچه روزیشان كرديم به فقرا ، پنهان و آشكار انفاق مي كنند و در عوض بدي هاي مردم نيكي مي كنند . اينان هستند كه عاقبت منزلگاه نيكو خواهند یافت .

(سوره رعد آيه 22 )

اول :

اسامي برخي از دوستان اهل قلم فارس كه در جاده هاي اشراق قدم خواهند زد:

حميد رحمانيان ،فاطمه قائدي ، محمد حسين بهراميان (عضو كميته جاده هاي اشراق )، رضا علي اكبري ، مجيد كوهكن، حميد روزيطلب (عضو كميته جاده هاي اشراق ) ، غلامعلي خوشبخت ، فخر الدين زارعي نژاد ، محمد كاظم حسيني ، رضا نيرو ، محمد علي پور شيخ علي ، نرجس فلاحي، بابك اسفندياري، حسين كدخدايي ، مجتبا صادقي ، رضا رييسي ، علي بهمني ، همدم توكلي ، محمد حسين نعمتي ، حامد ابراهيمي ، زهرا رييس السادات ، مريم رنجبر ، علي رضا صائب ، عبدالحسين انصاري ،محمد امين جعفري ، سارا باستاني ، محمود رضا برامكه ، جلال جعفري، احمد ارجمندي ، اكبر پارسيان ، رضا محمودي (نورآباد) ، رضا محمودي (مرودشت ) اصغر معصومي ،لاله شجاعي پور، رسول اميري ، حبيب الله زارعي ، عبدالرضا قيصري ، علي مرادي ، خانم باباخاني ، مريم حسيني ، زهرا اسماعیل زاده ، مرضيه شايسته نيا ، ... و اسامي تعداد ديگري كه بيشتر خواهران هستند ، تدريجا به اين دوستان اضافه خواهد شد .

تعدادي از دوستان باسابقه به همراه خانواده ي محترم ما را همراهي مي كنند .

دوم :

اين روز ها « مطرب مهتاب رو » بسيار همدمم مي شود و

اين قطعه از مولانا :

بيا تا قدر همديگر بدانيم

كه تا ناگه ز يكديگر نمانيم

كريمان جان فداي دوست كردند

سگي بگذار ما هم مردمانيم !

فسونِ قل اعوذ و قل هوالله

چرا در عشق همديگر نخوانيم ؟

غرض ها تيره دارد دوستي را

غرض ها را چرا از دل نرانيم ؟!

گهي خوشدل شوي از من كه ميرم

چرا مرده پرست و خصم جانيم ؟

چو بعد از مرگ خواهي آشتي كرد

همه عمر از غمت در امتحانيم

كنون پندار مُردم ! آشتي كن !

كه در تسليم ما چون مردگانيم !

چو بر گورم بخواهي بوسه دادن ،

رخم را بوسه ده كاكنون همانيم

خمش كن مرده وار اي دل ازيرا

به هستي متهم ما زين زبانيم ...

كه استاد شهرام ناظري دوبيت از آن را به آواز نكشيده است.

سوم :

روزي را منتظرم كه بچه هاي جوان فارس بدون هيچ دسته بندي و محافظه كاري بتوانند محبتشان را نسبت به هم ابراز كنند و همدلي جاي همزباني را بگيرد كه اساس اديان الهي بر جاذبه استوار است نه دافعه . از مولانا نوشتم . كسي كه در تشييع پيكرش همه بودند . مسلمان و مسيحي و زردتشتي و فارس و ترك و عرب و ...در غم او گريستند . او بزرگ بود و محبت و عشق ورزيدن را خوب مي دانست !

چهارم :

علاوه بر اين كه در طي روزهاي آینده اين پست ويرايش مي شود و اسامي تكميل مي گردد ، از 5 مرداد ، از طريق اس ام اس بلاگ ،هر شب خلاصه يادداشت هاي روزانه جاده هاي اشراق در اين جا انعكاس مي يابد .

پنجم :

برنامه ي زمانبندی جاده هاي اشراق را در این جا می نویسم اردویی که یاری و رحمت خداوند متعال را برای بهتر برگزار کردن آن خواهانیم .خوشحال مي شويم اگر شهر شما هم در مسير سفرمان بود ديدارتان كنيم :

جمعه 5/5/86

ساعت حركت از شيراز : 8 صبح

ناهار : جنگل بلوط ( بين ياسوج و سميرم )

ورود به اصفهان ساعت : 20

شام و اقامت شبانه : اصفهان

شب شعر داخلي ساعت : 30/22

شنبه 6/5/86 ( ميلاد مبارك حضرت علي « ع » )

ساعت حركت از اصفهان : 8

ناهار : اراك

عصر شعر مشترک با شاعران اراک: 30/16

شام و اقامت شبانه : همدان

يكشنبه 7/5/86

بازديد از گنجنامه و صبحانه ساعت : 7

بازديد از آرامگاه باباطاهر ساعت : 9

حركت از همدان ساعت : 11

ناهار : بين راه

ورود به بندر انزلي ساعت : 19

شب شعر مشترك با شاعران گيلان ساعت : 20

دوشنبه 8/5/86

صبحانه ساعت : 8

برنامه شنا و بازديد از شهر

ناهار ساعت : 30/12

حركت از بندر انزلي ساعت : 30/13

ورود به نوشهر ساعت : 17

برنامه شنا يا بازديد از چالوس ، به دلخواه

شام و اقامت شبانه : نوشهر

شب شعر و داستان ، داخلي ساعت : 22

سه شنبه 9/5/86

حركت از نوشهر ساعت : 30/7

صبحانه ساعت : 30/8

ناهار در ساري ساعت : 30/12

حركت از ساري ساعت : 16

شام و اقامت شبانه : گرگان

شب شعر و داستان داخلي ساعت 22

چهارشنبه 10/5/86

حركت از گرگان ساعت : 7

صبحانه ساعت : 8

ناهار ، جنگل گلستان ساعت : 14

شام و اقامت شبانه : بجنورد ، تفرجگاه باباامان

شب شعر داخلي ساعت : 30/20

پنج شنبه 115/86

صبحانه ساعت : 7

حركت از باباامان ساعت : 30/8

ناهار : مشهد مقدس

شب شعر مشترك با شاعران استان خراسان رضوي ساعت : 30/18

شام ساعت : 21

برنامه زيارت گروهي ( حرم مطهر ) و شركت در مراسم دعاي كميل ساعت : 22

جمعه 12/5/86

صبحانه ساعت : 30/8

زيارت و خريد

ناهار ساعت : 14

زيارت و خريد

شام ساعت : 22

شنبه 13/5/86

حركت از مشهد مقدس ساعت 6 صبح

ناهار ، فردوس ساعت : 14

شام و اقامت سه ساعته : محلي در كوير

شب شعر داخلي

حركت شبانه به سوي يزد

يكشنبه 14/5/86

صبحانه در يزد ساعت : 9

بازديد از شهر يزد

ناهار ساعت : 14

حركت از يزد به سمت شيراز ساعت : 15

برنامه شام و خداحافظي

شما هم در انجمنتان یک نمايشگاه كوچك و دايمي كتاب بر پا کنيد !

محسن رضوی — Sun, 24 Jun 2007 12:50:00 GMT

انَ في السماوات ِ والارض لَايات للمومنين

اول :

( طرح نمايشگاه كوچك جنبي و دايمي كتاب انجمن ها )

وضعيت چاپ و مخصوصا نشر خيلي تاسف بارتر شده است ! ناشران وظيفه ي اصلي خود را فراموش كرده اند و ...

ما در انجمن رهياد شيراز به زودي اقدام به برپايي نمايشگاه جنبي و دايمي كتاب مي كنيم و هم اكنون هم در حال ارتباط با شاعران جواني هستيم كه آثار چاپ شده ي آنها خوب و در حد قابل قبول است . اميدوارم انجمن هاي مختلف در شهرهاي مختلف كشور هم اين كار را انجان دهند . حتي با يك ميز معمولي و ده بيست عنوان كتاب خوب . به اين طريق با تبادل آثار خود ما از هم حمايت مي كنيم .

اين طرح با چند هدف آغاز مي شود :

1- حمايت از شاعران و نويسندگان خوبي كه مي دانيم خوب كار مي كنند و وضعيت نشر اجازه پخش خوب آثارشان را به آن ها نمي دهد .

2- دست يابي آسان علاقه مندان و شاعران مشتاق به اين آثار و جلوگيري از سردرگمي اعضاي انجمن كه در غير اين صورت بايد به همان كتاب هاي تكراري از چند شاعر معروف ، اكتفا كنند.

3- و 4 و ... را همه مي دانند .

اميدوارم مثل هميشه منتظر نمانيم تا ديگران براي ما كاري انجام دهند ومسوولين و اعضاي انجمن هاي كشور پي گير اين ايده باشند كه سودش به خودشان بيشتر از همه برمي گردد .

دوستاني هم كه مي دانند كتابشان در حدي است كه بتوان آن را به شاعران ديگر معرفي كرد مي توانند با من تماس بگيرند تا در ارايه آثارشان كمك كنيم .

شما هم در انجمنتان یک نمايشگاه كوچك و دايمي كتاب بر پا کنيد ! چه عیبی دارد ؟ کتاب ها را مستقیما از طریق خود صاحبان اثر تهیه کنید و به تبادل کتاب بپردازید . فقط کمی باید با برنامه ریزی کرد اما ارزشش را دارد .

البته مي دانم اين طرح ساده ، خيلي طول مي كشد تا در همه جا نفوذ كند ولي به آينده خوشبينم .

دوم :

خدا را سپاس كه در برگزاري جاده هاي اشراق ياريمان كرده و از او مي خواهيم كه به لطف و حكمت دست حمايت خود را از سر ما باز نگيرد .

تاريخ حركت ما جمعه صبح 5 مرداد مي باشد و به در مدت ده روز به همراه شاعران و اديبان مطرح و جوان فارس طبق برنامه ي پيش بيني شده پا در جاده هاي اشراق خواهيم گذاشت .

* چند تن از دوستان شاعر از استان هاي ديگر هم اظهار علاقه كرده اند كه با وسيله و هزينه ي شخصي در كنار بچه هاي فارس باشند . اين حركت را كه نشان محبت و شعر دوستي آن هاست ، به فال نيك گرفته و منتظر ديدار آنان مي مانيم .

*در نظر داريم در چند شهر ، با شاعران آن ديار "عصر شعرهاي" مشتركي داشته باشيم ، از جمله اراك ، رشت و مشهد .

سوم :

من غصه ي خودم را نمي خورم

غصه هايم را مي خورم

چهارم :

امروز داشتم با يكي از بچه هاي شاعر تلفني درباره پست مدرن و .. صحبت مي كردم رسيديم به همين موضوع : سكس . دادش رفت بالا كه : «اي بابا همش شده همين مسخره بازي ها ! » گقتم : « مي دوني ماجرا چيه ؟ مثل اين مي مونه كه يه باباي خارجي بياد و مثلا درباره ي سبك عراقي در ايران تحقيق كنه . چند تا كار هم به عنوان نمونه ترجمه كنه . اونوقت يكي مقاله ش رو بخونه ببينه مثلا« حافظ » در اون شعري كه ازش ياد شده گير داده به محتسب . بعد اون بابا فكر كنه كه موضوع سبك عراقي فقط همينه « يعني محتسب» وچند نمونه ديگه كه اون باباي محقق ذكر كرده . حالا شده كار يه عده كه فكر مي كنن اگه چند تا از اون شاعراي پست مدرن خارجي با توجه به فرهنگشون درباره ي سكس گفتن ؛ اين موضوع وحي منزله و بدون اون و چند تا موضوع ديگه كه اونا گفتن ، شعرشون پست مدرن نيست ! خيلي خنده داره ...»

پنجم :

مردم ايران همواره نشان داده اند كه به دنبال دوستي با ملل ديگر بوده اند ولي در صورتي كه دوستي آنان به دور از طمع باشد .آنها پيوسته از خاك و آب وطن خود ، چه به صورت مادي و چه از نظر حقوق معنوي غيورانه دفاع كرده اند .

كشورهاي جنوب خليج فارس هم از اين قاعده مستثني نبوده اند . من به عنوان يك شاعر و نويسنده ي ايراني ، مي دانم كه اين كشورهاي بسيار كوچك كه حتا براي برطرف كردن نيازهاي اوليه خود وابسته به ديگر كشورها هستند، هيچ گاه نمي توانند در برابر ايران بزرگ و شكوهمند قد علم كنند .

خليج فارس ، تا ابد به همين نام خوانده خواهد شد و آن ها كه چشم طمع به اين آب ها دوخته اند ، با ادامه ي ادعاي واهي و خنده دارخود مبني بر تغيير نام اين خليج ايراني تنها بر ضعف خود تاكيد مي كنند زيرا هيچگاه نخواهند توانست به اين رويا دست يابند .

ششم :

وبلاگ انگليسي من هم به راه افتاد كه شامل نظريات و ترجمه ي شعرهايم است كه البته قالب آن هنوز كار دارد . لينكش در فهرست لينك ها هست .

هفتم :

اين رباعي هم شب شهادت بانوي دو عالم آمد :

انگار

غم مدينه را

خاتمه نيست

اصحاب ثقيفه را به دل

واهمه نيست

ديروز علي

چو شير دربند

گذشت

امروز

علي هست

ولي فاطمه نيست !

هشتم :

من فكر مي كنم شكسته نويسي در غزل و ...اگر بر اساس قواعدي باشد نه تنها ربطي به شعر نيمايي ندارد ، بلكه در خوانش و هدف شعر به ما كمك مي كند . شعرهاي كتابم را هم به همين سبك نوشته ام كه رباعي بالا .

نهم:

اين شعر را در زمان حمله ي اسراييل و قتل عام قانا گفتم كه همان موقع در جرايد و يك مجموعه شعر به چاپ رسيد و بد نديدم براي اين ماه به يمن افتتاح رهياد به انگليسي ، آن را در اين جا هم بياورم :

Moses looks

These are bomb, gunpowder and danger

Moses looks

These are murder, killing and riot

Moses looks

Ghana and its dust full of blood

It’s a piece of all

The upset wall and roof

It’s a piece of all.

Wherever a martyr has sleep it turns to Jerusalem

And the wings of angels have spread on his head like a decorated arch

Lebanon become a play of blood

Moses is afflicted

The eyes of the people have charm

Moses is afflicted

O! Prophet, O !

Moses tell me about this pain

I see you sad on Jerusalem streets

They are not Jewish, but are other pharaohs

They take us to neglect with their magic snakes

O! Magic, fear of Moses

There he has taken the stick

O! Usurper of Hifa!

Fear of Moses

There he has taken the stick

O! Shiites believe that Moses is advocate for you

Tired and Moses is advocate for you

This dragon is the anger of God that there is in the soul of God’s men

Moses is near of you, he is companion of the commander of the faithful Ali

When all Arab men are like dried trees

Just see and just become distracted

When world fall in to suspicion about helping to the wronged

Every child became soldiers and every stones become rockets

History blushes

Who is a sober freeman?

The tricks of Zionistic are Samaritan calf

If all skies dark, tanks God because of moon

And if all the world become enemy

There is a man who his name is Nasrollah!

Mohsen Razavi

خوش بود گر محک تجربه آيد به ميان ...

محسن رضوی — Wed, 23 May 2007 20:40:00 GMT

بيش از هر چيز بر امت خود از منافق چرب زبان بيم دارم .

پيامبر اكرم(ص)

اول :

مقدمات اردوي "جاده هاي اشراق" طبق برنامه ، در مسير آماده سازي است .در اين سفر سياحتي - زيارتي -هنري ، براي حضور 60 نفر از جوانان شاعر و نويسنده ي ديار فارس برنامه ريزي شده است .زمان حركت صبح جمعه 5 مرداد86 مي باشد و به مدت 10 روز در خدمت آنان هستيم .

تقريبا تمام چهره ها و نام هاي شاخص جوان ، آمادگي خود را اعلام كرده اند .

با توجه به استقبال بسيار زياد عزيزان هم استاني ( گهگاه از استان هاي ديگر هم تقاضا داشته ايم ) و به علت محدوديت تعداد مجبوريم در نهايت براي شهرها و انجمن ها سهميه قايل شويم تا بتوانيم از همه جاي اين ديار همراه داشته باشيم .

عزيزاني كه تا كنون موفق به ثبت نام نشده اند ، مي توانند از طريق همين وبلاگ ثبت نام اوليه را انجام دهند و سپس در روزهاي 6 و 13و 20 و 27 خرداد از ساعت 17:30 تا 19:30با حضور در محل انجمن به تكميل فرم و ثبت نام نهايي اقدام فرمايند .

براي اطلاع بيشتر مي توانيد با شماره ي همراه من تماس بگيريد:

09173047063

آخرين مهلت نام نويسي: 27 خرداد

مسير پيش بيني شده اردو:

شيراز – ياسوج – اصفهان – اراك – همدان – انزلي – رشت – نمك آبرود– نوشهر – ساري – گرگان – جنگل گلستان – بجنورد – مشهد - نيشابور - سبزوار – طبس –يزد – آباده - شيراز

دوم:

خوش بود گر محك تجربه آيد به ميان تا سيه روي شود هر كه در او غش باشد

ممنون از تمام دوستاني كه در اين راه ما را ياري داده و ميدهند .يكي دو نفر هم هستند كه حتا از كمترين كمك ها مثلا در مورد خواهش من براي درج خبر اين سفر در وبلاگشان دريغ كردند .... بگذريم !

سوم :

يكي از شاعران خوب و نجيب فارس رضا علي اكبري است . او را مي توانيد در وبلاگ شبيه همان كودكي بخوانيد .

چهارم :

مي خواهم يك شاعر خوب را معرفي كنم …. نه بگذار خودش و شعرش ، او را معرفي كنند . رضا نيرو با وبلاگ نهانجا

پنجم :

اين روزها تقريبا بيشتر ادبي هاي وبلاگي با تازه هاي ادبي آشنا هستند .اما باصاحبش نه ! كسي كه در زمينه ي هنر مخصوصا از نوع شعر و داستان داراي وبلاگ و سايتي نمونه است .مي خواستم از او بيشتر اين در اين جا بنويسم ، امااو كه بدون هيچ توقعي عاشقانه و با صرف هزينه و وقت بسيار ، مشغول كاري طاقت فرساست ، از من خواست كه حتا نام فاميل او را هم بيان نكنم .

بنابراين فقط مي گويم:

دوست عزيزم ! " مجتبي . م" خسته نباشي !

ششم :

با اين كه تيم اول مورد علاقه ي من از جام قهرمان حذف شد ولي قهرماني ميلان هم لذت بخش است . همين حالا كه اين مطلب را مي نويسم گل دوم وارد دروازه ي ليورپول شد...

هفتم :

براي اين ماه ترجيح مي دهم شعري از يك دوست خوب را برايتان بنويسم :

قدم های متقارن در رفتار زمین

اودیپ در پازل دهکده ی جهانی

بند یک : لخت ها درخت ها بند رخت ها لباس ها

چرک مرده ها تا نخورده ها خوب ها سرشناس ها

دو: اتاق های بسته...تاق های بسته...های بسته...بسته...بس

یا همین که نه. همین که چی؟ همین سوال ها و انعکاس ها

سه:س س ستاره وار با سکوت ها شدن شدن شبیه شب

شکل نعش وار شعر گفته ام نگفته ام که این هراس ها

بعد (چار فکر می کنم) وفور ضلع/ سطح/ حجم/ بعد

حق آب و حرف حق زل زدن به اشک ها به التماس ها

سوت می زنند و لول می خورند. لول می خورند و سوت سوت

زیر خط حرف. زیر خط درک. خط ترک آس و پاس ها

بند چند؟ چند بند چند؟ چند بند چند. چند؟ ساده! من!

من که فکر می کند هنوز... نه! نه با وجود اسکناس ها

(چند وقت پیش خواب دیده ام که هفت خط گرم و منحنی

ابر می شوند و باد / قطع می خورند آخرین تماس ها)

ایستاد . روبه آنچه بعد. راه رفت. فکر کرد. راه رفت

دیر شد نه گشت. هشت درگذشت. دشت ماند و خواب داس ها

(علي رضا نسيمي)

هشتم: مدتی است که دوستی به نام من برای دیگران پیام می گذارد . خواهشمندم چنانچه به مورد مشکوکی برخوردید که با مرام و منش حقیر همخوانی نداشت آن را پاک کنید و بر من بخشایید !

به يك نفر كه لـــــحـــــظــــــه هــــــــاش بوي اشتعال مي دهد

محسن رضوی — Sun, 22 Apr 2007 21:25:00 GMT

اول :

به اميد خدا ؛ قصد داريم سفري تفريحي ‌ـ زيارتي براي شاعران فارس تدارك ببينيم . اين سفر هشت روزه از صبح جمعه 5/5/86 شروع و تا روز جمعه12/5/86 ادامه مي يابد .

استان هاي اصفهان ، گيلان و مازندران و مشهد و بيابان طبس ، مكان هاي هستند كه براي مسير سفرانتخاب شده اند .

هدف از اين حركت ، ايجاد خاطراتي از باهم بودن هاي شاعرانه است و مجالي براي دوستي ها و همدلي ها.

اطلاعات بيشتر و جامع تر را درآينده مي خوانيد .

دوم :

درباره ي فيلم 300 خيلــي ها نوشتــــه انــــد و مي نويسند من معتقدم اين فيلم در حد يك بازي سگا يا خيلي دست بالا بگيريم در حد و اندازه ي بازي هاي پلي استيشن است براي بچه هاي نوجوان ، نه بيشتر ! يك بازي با داشتن غولهاي مرحله به مرحله ، از كرگدن و فيل و .. گرفته تا موجودات تخيلي كه همه به راحتي شكست مي خورند .

فيلم نامه ي بسيار ضعيف ، نقطه ي قوتي است براي اين كه به ريش اين تلاش بيهوده بخنديم . باور كنيد بيشتر شاگردان مدارس در سنين نوجواني از اين گونه نوشته هاي تخيلي، نمونه هاي خيلي بهتري دارند .

فيلمي كه حدود نود وپنج درصد زمانش صرف نشان دادن مرگ ايراني هاست بدون اين كه بتوانند هيچ دفاعي انجام دهند مثل قطع كردن ساقه هاي نيشكر . و با اين وجود ترسي كه آنها ازاين نژاد دارند ، چگونه توجيه مي شود ؟

بيشتر از اين نمي خواهم از ضعف هاي مبتديانه 300 بنويسم كه هر فردي با يك بار ديدن متوجه آن ها مي شود .

به هرحال همه ي اينها نشانگر ترس دشمنان اين مرزو بوم است از ايران و ايراني .

سوم :

فردوسي پاك نژاد مي گويد :

سخن ماند از تو همي يادگار سخن را چنين خوارمايه مدار

مواردي ديده مي شود كه بزرگان ادب هم ، الفاظي ناپسند را بي پروا بيان كرده اند و اين تيري بوده كه روز مبادايي داشته ، اما متاسفانه امروزه مي بينيم كه عده اي، بي تربيتي ادبي را سرلوحه ي كارخود قرار داده اند و آنچه را به مذاق خودشان خوش آمده ، در لابه لاي يك اثر به اصطلاح ادبي از جمله شعر ارايه مي كنند .

اين روزها دوباره شاهد جرياني سخيفي هستيم كه شاعران چشــــم و گوش بسته ي جـــوان را هم به دنبال خـــود مي كشد و ...

با اين كه به ياد داريم همواره تجربه ي راه هاي نو ، با همهي خطرات ، كشف هاي خاص خود را به همراه دارد ، اما بايد توجه داشت كه بعد از اين همه بي مبالاتي چه چيزي را كشف خواهيم كرد ؟

اگر ركيك بودن ، هنر بود خيلي از لات هاي بي قيد و بند از هنرمندان بزرگ بودند .

سخنم با شاعران جواني است كه تازه به اين جريان رسيده اند . مراقب باشيد اسير منجلاب ادبيات نشويد !

چهارم :

يكم ارديبهشت روز سعدي را گرامي مي داريم و اميدواريم سعدي وار باشيــم كه او كاملا انسان بود !

حقيقت اين است كه شاعر خوب نبايد از زبان زمان خود عقب باشد و شاعر بزرگ آن است كه از زبان عصر خود پيش باشد همانگونه كه سعدي دست كم هفتصد سال از زمان خود جلو تر بود .

اين واقعيت را زماني بهتر متوجه مي شويم كه شعرها و نوشته هاي معاصران سعدي را با او مقايسه مي كنيم .

پنجم :

توجه داشته باشيم كه اگر در اين دنياي مجازي يكديگر را نمي بينيم و چشممان توي چشم هم نيست ، دليلي وجود ندارد كه واژه« ادب » را سرلوحه ي كار خود قرار ندهيم . بدون اين كه نامي از شاعران خاصي ببرم ، به اين نكته بسنده مي كنم كه پيام هاي آنچناني كه مي توانند نباشند و به نقد سازنده تبديل شوند ، در معرض ديد همگان قرار مي گيرد و فكر كنيم كه در اين ميان مخاطبي كه از شاعران شخصيتي فرهيخته در ذهن ساخته چه مي انديشد ؟!

ايرانيان همواره احترام كسوت و هنر را داشته اند . اين هر دو را به ياد داشته باشيم و طي رابطه اي دوطرفه به كسوت و هنر يكديگر احترام بگزاريم .

ششم :

اين غزل را به قيصر امين پور تقديم مي كنم كه به معناي واقعي شاعر است:

به يك نفر كه لـــــحـــــظــــــه هــــــــاش بوي اشتعال مي دهد ،

خيال مي كني چه قدر

زندگي

مــجـال مي دهد ؟!

دلت گرفته است

فكر پركشيدني ...

نگو كه :

نه !

پرنده پلك هم كه مي زند ،

صداي بال مي دهد !

زمانه ي غريبه ايست !

پناه مي برم به ...

شعر !

كه رنگ ديگري به سال هاي پر ملال مي دهد

حدود چند وقت

شاعري كه گاه گاه

مرا به سرزمين دردواره انتقال مي دهد ،

پريده رنگ

هي عبور مي كند ميان بيت ها

به دست هر درنگ

يك ؟ مي دهد

درست روبه روي من نشسته ام

و روي كاغذي

دوباره داااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااد مي كشم

سه باره ...

...آره حال مي دهد ...

مهر82